Na tej stronie znajdziesz starą mapę Dżakarty do wydrukowania i do pobrania w formacie PDF. Mapa historyczna Dżakarty oraz zabytkowa mapa Dżakarty przedstawiają przeszłość i rozwój miasta Dżakarta na Jawie w Indonezji.

Historyczna mapa Dżakarty

Mapa historycznej Dżakarty

Stara mapa Dżakarty pokazuje ewolucje miasta Dżakarta. Ta historyczna mapa Dżakarty pozwoli Ci przenieść się w przeszłość i historię miasta Dżakarta na Jawie w Indonezji. Starożytna mapa Dżakarty jest do pobrania w formacie PDF, do druku i za darmo.

Pierwsza europejska flota, cztery portugalskie statki z Malakki, przybyła w 1513 roku, jak pokazano na historycznej mapie Dżakarty. Batzaush został podbity przez Afonso de Albuquerque w 1511 roku, kiedy Portugalczycy poszukiwali przypraw, a w szczególności pieprzu. W 15 wieku naszej ery, przy ujściu rzeki Ciliwung w zachodniej części wyspy Jawa, znajdował się port zwany Kalapa. Był to jeden z portów morskich Sundajskiego królestwa Pardżaran, którego stolica, Pakuan, znajdowała się w miejscu dzisiejszego miasta Bogor, około 60 km w górę rzeki. Portugalczycy, którzy podbili Malakkę w 1511 r. i chcieli postawić stopę na Molukach, słynnych "Wyspach Korzennych", szukali na Jawie portu relokacyjnego. Kalapa była dla nich atrakcyjna, tym bardziej, że Pandżaran, który wciąż był polityką hinduistyczną, mógł sprzymierzyć się z muzułmanami, którzy zdominowali regionalny handel w tym czasie.

W 1522 r. Portugalczycy podpisali traktat z Pardżarianami. W 1527 r. Fatahillah, książę z królestwa Banten, zaatakował portugalski garnizon, jak pokazano na historycznej mapie Dżakarty. Banten właśnie wyzwolił się spod panowania Pardżarian. Na ruinach portugalskiego fortu założył miasto Jayakarta (जयकर्; "zwycięski czyn" w sanskrycie). Relacje między Królestwem Sunda a Portugalią nasiliły się, gdy w 1522 r. inny Portugalczyk, Enrique Leme, odwiedził Sundę z zamiarem wręczenia prezentu. Został on dobrze przyjęty i w rezultacie Portugalczycy uzyskali prawo do budowy magazynu i rozbudowy swojego fortu w Sunda Kelapa (ówczesna nazwa tej miejscowości). Sundańczycy traktowali to jako umocnienie swojej pozycji wobec szalejących wojsk muzułmańskich z rosnącego w siłę Sułtanatu Demak na środkowej Jawie.

W 1527 roku muzułmańskie oddziały przybyłe z Cirebon i Demak zaatakowały Królestwo Sundy pod wodzą Fatahillaha. Król spodziewał się, że Portugalczycy przyjdą i pomogą im powstrzymać armię Fatahillah, ponieważ istniało porozumienie między Sundem a Portugalczykami. Jednak armii Fatahillah udało się zdobyć miasto 22 czerwca 1557 roku, a Fatahillah zmienił nazwę "Sunda Kelapa" na "Jayakarta" ("Wielki czyn" lub "Pełne zwycięstwo"), jak widać na historycznej mapie Dżakarty. Zwolennik sułtana Banten (gdzie znajduje się Jayakarta), książę Jayawikarta, był również bardzo zaangażowany w historię Dżakarty. W 1596 r. wiele holenderskich statków przybyło do Dżajakarty z zamiarem handlu przyprawami, mniej więcej w tym samym celu, co Portugalczycy. W 1602 r. pierwszy rejs Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, dowodzonej przez Sir Jamesa Lancastera, dotarł do Aceh i popłynął dalej do Bantam, gdzie pozwolono mu zbudować punkt handlowy, który stał się centrum brytyjskiego handlu w Indonezji aż do 1682 r. W tym przypadku, książę wziął przybycie Holendrów poważnie, ponieważ Holendrzy zbudowali wiele budynków wojskowych.

Zabytkowa mapa Dżakarty

Mapa Dżakarty antyk

Mapa historyczna Dżakarty daje unikalny wgląd w historię i ewolucję miasta Dżakarty. Ta zabytkowa mapa Dżakarty z jej antycznym stylem pozwoli Ci podróżować w przeszłość Dżakarty na Jawie - Indonezji. Mapa Jakarty jest dostępna do pobrania w formacie PDF, do druku i za darmo.

Książę Jayawikarta najwyraźniej miał również powiązania z Anglikami i pozwolił im zbudować domy naprzeciwko holenderskich budynków w 1615 r., o czym wspomina zabytkowa mapa Dżakarty. Kiedy stosunki między księciem Jayawikartą a Holendrami uległy pogorszeniu, jego żołnierze zaatakowali holenderską fortecę, która obejmowała dwa główne budynki, Nassau i Mauritus. Jednak nawet z pomocą 15 statków angielskich armia księcia Jayawikarty nie była w stanie pokonać Holendrów, ponieważ Jan Pieterszoon Coen (J.P. Coen) przybył do Jayakarty w samą porę, przepędził angielskie statki i spalił angielski posterunek handlowy. Sprawy dla księcia zmieniły się, gdy sułtan Banten wysłał swoich żołnierzy i wezwał księcia Jayawikartę do nawiązania bliskich stosunków z Anglikami bez zgody władz Banten. Stosunki między księciem Jayawikartą i Anglikami a rządem Banten pogorszyły się, co spowodowało, że książę postanowił przenieść się do Tanary, małej miejscowości w Banten, aż do śmierci. Pomogło to Holendrom w ich staraniach o nawiązanie bliższych stosunków z Banten. Do tego czasu Holendrzy zmienili nazwę na "Batavia", która pozostała do 1942 roku.

W 1595 roku kupcy amsterdamscy zorganizowali ekspedycję, która miała być wysłana na archipelag indonezyjski, tak jak jest to pokazane na zabytkowej mapie Dżakarty. Pod dowództwem Cornelisa de Houtmana ekspedycja dotarła do Banten w 1596 roku. Towary, które przywiozła do Holandii, przyniosły jedynie skromny zysk kupcom, którzy zorganizowali ekspedycję. W 1600 roku Holendrzy założyli Holenderską Kompanię Indii Wschodnich, po holendersku Vereenigde Oostindie Compagnie lub VOC. Na Molukach, Holendrzy zajęli pierwszy portugalski fort w 1605 roku. Jan Pieterszoon Coen został mianowany generalnym gubernatorem VOC na Molukach. On również chciał założyć placówkę na Jawie. Wziął Jayakarta w 1619 roku. Na ruinach jawajskiego miasta założył Batawię, którą nazwał na cześć przodków Holendrów, germańskiego plemienia Batawów.

W 1613 r. książę Rangsang został królem Mataram na Jawie Środkowej (patrz rocznik Dżakarta). W następnym roku zaatakował księstwo Surabaya na wschodzie. Człowiek, którego zapamiętamy jako sułtana Agunga, rozpoczął serię udanych kampanii przeciwko rywalizującym królestwom i księstwom na Jawie. W 1625 roku, oprócz Jawy Środkowej, Mataram kontrolował centralną i wschodnią część północnego wybrzeża wyspy, zwaną Pasisir. Teraz Agung chciał zająć Banten i Batawię. Agung rozpoczął pierwszą ofensywę na Batawię w 1628 roku. Poniósł ciężkie straty i musiał się wycofać. Drugą ofensywę rozpoczął w 1629 roku. Flota holenderska zniszczyła jego zapasy i statki w portach Cirebon i Tegal. Wojska Mataram, wygłodzone i zdziesiątkowane przez choroby, musiały się ponownie wycofać. Jednak Agung kontynuował swoje podbojowe ambicje na wschodzie. Zaatakował Blitar, Panarukan i księstwo Blambangan we wschodnim saliencie Jawy, wasala balijskiego królestwa Gelgel. Agung zmarł w 1646 roku. Jego syn zastąpił go pod tytułem Susuhunan Amangkurat.